Трактирсы (скульптура)

Скульптура традицион трактир кейемендәге ир-атты һүрәтләй. Фигура йәшкелт пиджак, өс төймәгә эленгән зәңгәр күлдәк һәм охра-көрән салбар кейгән. Башы бер аҙ һулға боролған һәм артҡа ташлаған. Сәстәре тулҡынлы, күренеп торған бакенбардтары бар, улар тура проборға таралған. Йөҙө түңәрәк, ҙур булмаған мыйыҡлы, ҡалҡыу танаулы, бәләкәй күҙле һәм ҡалын ҡашлы. Уң ҡулы терһәктә бөгөлгән, уның аша таҫтамал һалынған, ә һул ҡулында көршәкле батмус тотоп тора. Скульптураның нигеҙе ағастан эшләнгән һәм түңәрәк формала. Экспонаттың үлсәме 23×11×13 см тәшкил итә.

Скульптура глазурь менән биҙәлгән керамиканан эшләнгән. Ҡулланылған әүәләү техникаһы һүрәттең юғары детализацияһына өлгәшергә мөмкинлек биргән. Биҙәлеше деталдәрҙең сағыулығын һәм тасуирилығын көсәйтә. Ағас нигеҙ композицияның тотороҡлолоғон тәьмин итә һәм әҫәрҙең дөйөм күренешен тамамлай.

Экспонат Йошкар-Олала урынлашҡан Республика һынлы сәнғәт музейында һаҡлана. Музейға 1981 йылдың 17 авгусында нигеҙ һалына һәм 1990 йылда музей итеп үҙгәртелә. Уның фондына XIX быуаттан алып бөгөнгө көнгә тиклем Рәсәй һәм совет графикаһы әҫәрҙәре, мари рәссамдарының эштәре, шулай уҡ билдәле оҫталарҙың фарфор пластикаһы һәм график эштәре инә.