А.И. Апайщиковаға һәйкәл (1769-1811) (скульптура)

Һәйкәлдең постаменты руст менән биҙәлгән аҡ мәрмәр плиталар менән көпләнгән. Уның өҫтөнә таҫма менән уратылған гирлянда менән биҙәлгән, япма аҫтындағы урна ҡуйылған. Һәйкәл розетка һәм гирлянда рельефы төшөрөлгән нигеҙгә урынлаштырылған. Нигеҙҙең ике яғында ялҡынлы ике ваза-яҡтыртҡыс урынлашҡан. Постаменттың көньяҡ яғында мәрмәр барельефлы шифер таҡта ҡуйылған, унда урналы ҡорбан килтереү урыны янында факел тотҡан илаусы ҡатын һүрәтләнгән. Постаменттың өҫкө өлөшөндәге ҡабарынҡы филенкаларға эпитафия текстары уйып яҙылған: һул яҡта — «Сеющiи слезами / Радостiю пожнутъ», уң яҡта — «О ближних щастии печась сама лишенна. / Духъ твой престалъ страдать, / Ты въ вечности блаженна». Көнсығыш яғында ошондай яҙыу урынлашҡан: «С благоговенiемъ посвещаетъ / преданнейшiй братъ А. И.».

Һәйкәлде эшләүҙә аҡ мәрмәр, алһыу гранит һәм шифер ҡулланылған. Рельефтарҙы һәм яҙыуҙарҙы деталдәрҙә тапшырырға мөмкинлек биргән уйып эшләү техникаһы ҡулланылған. Мәрмәр һәм гранит элементтарҙың оҙаҡ һаҡланыуын тәьмин итә, ә шифер текстуралы контрастар менән барельеф булдырыу өсөн ҡулланыла.

Һәйкәл Дәүләт ҡала скульптураһы музейында (Санкт-Петербург ҡалаһы) күрһәтелә. 1932 йылда нигеҙ һалынған музей монументаль сәнғәтте өйрәнеү һәм һәйкәлдәрҙе һаҡлау үҙәге булып тора. Уның коллекцияһына скульптура мираҫының әһәмиәтле өлгөләре һәм һәйкәл моделдәре инә.