А.С. Пушкин (тулы буйлы һын, Г.В. Блинов, 1992-1993)

Скульптура шағир А. С. Пушкинды тулы буйы менән һүрәтләй. Фигура образды пластик яҡтан ентекле эшләүгә баҫым яһап башҡарылған. Шағир дүртмөйөшлө нигеҙҙә баҫып тора һәм вертикаль дүртмөйөш рәүешендә эшләнгән өҫтәлгә усы менән таянған. Өҫтәлдә диагональ буйынса төргәккә оҡшаш төрөлгән аҡ ҡағыҙ бите ята. Пушкиндың ҡара сәсле башы өҫкә күтәрелгән һәм саҡ ҡына уңға боролған. Сюртуктың яғаһы күтәрелгән, ә ысҡындырылған салғыйынан рельеф менән биҙәлгән аҡ «селтәрле» жабо күренеп тора. Уң ҡулы күтәрелгән һәм алға һуҙылған, ҡулдары терһәктәрендә бөгөлгән. Аяҡтары тубыҡтарында саҡ ҡына бөгөлгән, шул уҡ ваҡытта һул аяғының үксәһе нигеҙ ситенән сығып тора. Фигура, өҫтәл һәм нигеҙ көрән төҫкә буялған, сәстәре ҡара төҫтә, ә йөҙө һәм ҡулдары охра-ҡыҙғылт һары төҫмөрлө. Әҫәрҙең үлсәме 21,6×10,8×7,0 см тәшкил итә.

Изделие керамиканан эшләнгән. Эштә леппка һәм биҙәк һалыу техникаһы ҡулланылған. Майлы буяу төҫ акценттарын булдырыу өсөн ҡулланыла, был формаларҙы ентекле эшкәртергә, тирене һәм кейемде ысынбарлыҡтағыса һүрәтләргә мөмкинлек бирә. Керамика ҡулланыу скульптураның оҙаҡ хеҙмәт итеүен һәм тотороҡлолоғон тәьмин итә.

Экспонат Ярославль сәнғәт музейында һаҡлана. Музейға 1919 йылда нигеҙ һалынған һәм ул Ярославлдең тарихи үҙәгендә Волга яр буйында урынлашҡан. Музей коллекцияһында төрлө дәүерҙәрҙәге рус, Европа һәм көнсығыш сәнғәте әҫәрҙәре ҡуйылған.