Д. Н. Мамин-Сибиряктың ҡәбер һәйкәле

Һәйкәл дүртмөйөшлө нигеҙҙә стела-ҡая формаһында эшләнгән. Стеланың алғы, көнбайыш яғында гранитҡа дүрт осло тәре уйып яһалған. Өҫтөнә ҡуйылған бронза барельеф яҙыусыны һәм уның ҡыҙын һүрәтләй. Стеланың өҫкө өлөшөндә «Д. Н. Мамин-Сибиряк» тигән яҙыу урынлаштырылған, уның аҫтында яҙыусының йәшәгән йылдары «1852—1912» күрһәтелгән. Түбәнерәк, тәре аҫтында, ҡыҙы тураһында мәғлүмәт менән яҙыу бар: «Алёнушка. Е. Д. Мамина. 1892—1924». Нигеҙенә: «Меңәрләгән ғүмер менән йәшәү, меңәрләгән йөрәк менән ғазап сигеү һәм шатланыу — бына ҡайҙа ул ысын тормош һәм ысын бәхет» тигән яҙыу уйылған. Һәйкәл гранит поребрикка ҡуйылған.

Һәйкәл алһыу гранит һәм бронза ҡулланып эшләнгән. Гранит таш юныу ысулдары менән эшкәртелгән, был конструкцияның юғары ныҡлығын тәьмин итә. Бронза барельеф ҡойоу ысулы менән эшләнгән, был һүрәттең юғары аныҡлығына ирешергә мөмкинлек бирә. Гранитты шымартыу һәм ышҡыу уның өҫтөнә шымалыҡ һәм эстетик йәлеп итеүсәнлек бирә.

Һәйкәл Санкт-Петербургтағы Дәүләт ҡала скульптураһы музейында һаҡлана. 1932 йылда нигеҙ һалынған музей монументаль сәнғәтте өйрәнеү үҙәге булып тора һәм ҙур һәйкәлдәр һәм скульптуралар коллекцияһына эйә.