Абросимов Владимир Сергеевич

Владимир Сергеевич Абросимов (1948 йылдың 10 октябре, Химки ҡалаһы, Мәскәү өлкәһе2018 йылдың 15 авгусы) — совет һәм Рәсәй театр актёры, режиссёр. Рәсәй Федерацияһының атҡаҙанған артисы (2007). Башҡортостан Республикаһының халыҡ артисы (2003)[1]. Күп йылдар дауамында Башҡортостандың Рус дәүләт академия драма театрының әйҙәүсе актёры була[2].

Биографияһы

1948 йылдың 10 октябрендә Мәскәү өлкәһенең Химки ҡалаһында тыуған[3]. Туғыҙынсы кластан башлап урындағы телевидениела тауыш операторы булып эшләй[4]. Һөнәри уҡыу йортона ингәнгә тиклем Өфө авиация институты ҡарамағындағы студенттарҙың эстрада миниатюралары театры сәхнәһендә сығыш яһап, театр үҙешмәкәрлегендә әүҙем ҡатнаша[4].

1975 йылда Өфө дәүләт сәнғәт институтының театр факультетын педагог Ғабдулла Ғиләжев етәкселегендә тамамлай[5]. Һуңыраҡ, 1986 йылдан 1991 йылға тиклем Борис Щукин исемендәге Театр училищеһының режиссёрлыҡ бүлегендә профессор Александр Михайлович Поламишев курсы буйынса белем ала[1].

1975—1990 һәм 1993—2015 йылдарҙа — Башҡортостан Республикаһының Рус драма театры актёры[3]. 1990 йылда Өфөләге Йәш тамашасы театрында режиссёр булып эшләй, ә 1991—1993 йылдарҙа Чита өлкә драма театрында (хәҙер — Байкал аръяғы крайы драма театры) режиссёр вазифаһын биләй[3].

2018 йылдың 15 авгусында Санкт-Петербург ҡалаһында 70-се йәшендә вафат була[5]. Смоленск православие зыяратында ерләнгән[6].

Ижады

Театрҙағы ролдәре һәм режиссёрлыҡ эше

Театр сәхнәһендә эшләгән йылдар дауамында классик һәм хәҙерге заман репертуарынан күп төрлө тиҫтәләгән роль башҡара. Театр тәнҡитселәре фекеренсә, актёрҙың ижадында лиризм һәм ирония, комик һәм драматик башланғыстар органик рәүештә бергә үрелә[3]. Ул Брехттың «сикәләнеү эффекты» алымын оҫта ҡуллана һәм үҙ персонаждарының ҡылған ғәмәлдәрен тәрән анализлай[3].

Уның актёрлыҡ дебюты 1974 йылда Эдуард Яковлевич Володарский пьесаһы буйынса ҡуйылған «Беҙҙең бурыстар» («Долги наши») спектаклендә Толик роле була[3]. Билдәле эштәре:

  • Иван Коломийцев — «Последние», М. Горький;
  • Леандро — «Испанский священник», Дж. Флетчер, Ф. Мессинджер;
  • Миша Ерофеев — «Прости меня!», В. Астафьев;
  • Паскуалино — «Рождество в доме синьора Купьелло», Эдуардо де Филиппо;
  • Пирогов — «Ах, Невский!», Н. В. Гоголь;
  • Присыпкин — «Клоп», В. Маяковский;
  • Шмага — «Без вины виноватые», А. Н. Островский;
  • Кейәү — «Мещанская свадьба», Б. Брехт;
  • Лаэрт — «Гамлет», У. Шекспир;
  • Двоеточие Семён Семёнович — «Дачники», М. Горький;
  • Хужа — «Очень простая история», М. Ладо;
  • Томбовский Шелест Вениаминович — «Несерьёзные намерения», А. Иванов;
  • Ибраһим — «Господин Ибрагим и цветы Корана», Э.-Э. Шмитт;
  • Һөйләүсе, судья Аздак, Лаврентий — «Кавказский меловой круг», Б. Брехт;
  • Уйынсы — «Маскарад», М. Ю. Лермонтов;
  • Мистер Веласко — «Босиком по парку», Нил Саймон;
  • Чаппа — «Неаполь — город миллионеров», Эдуардо Де Филиппо;
  • Хусто — «Всё кувырком», А. Портес[1].

Актёрлыҡ эшмәкәрлегенән тыш, театр режиссёрлығы менән әүҙем шөғөлләнә. Уның режиссёр булараҡ дебюты 1976 йылда Рус драма театры сәхнәһендә Тамара Григорьевна Габбеның «Хрустальный башмачок» («Золушка» әкиәте мотивтары буйынса) спектакле була[1]. Өфөлә режиссёр булараҡ ул «Сыщик» (Астрид Линдгрен буйынса), «Маленький призрак» (Мария Клара Машаду буйынса) һәм «Мистер лягушонок» кеүек балалар спектаклдәрен сәхнәләштерә[1]. Читала эшләгән осорҙа (1991 йыл) Жан-Жак Брикер һәм Морис Ласегтың «Мужской род, единственное число» спектаклен ҡуя[3].

Кинематограф

Шулай уҡ кино һәм телесериалдарҙа төшә. Уның фильмографияһында «Оглашению не подлежит» (хорунжий Назаров роле), «Гончие» детектив телевизион сериалы (генерал Бородин роле) һәм «Дорогой мой человек» күп сериялы фильмы кеүек проекттарҙағы ролдәр бар[4].

Маҡтаулы исемдәре һәм башҡа наградалары

  • Рәсәй Федерацияһының атҡаҙанған артисы (2007)[1].
  • Башҡортостан Республикаһының халыҡ артисы (2003)[1].
  • Башҡортостан Республикаһының атҡаҙанған артисы (1998)[3].
  • «Пресса-2003» рейтингы буйынса «Иң яҡшы ир-ат роле» номинацияһында еңеүсе (Өфө, 2003) — «Кавказский меловой круг» спектаклендә Һөйләүсе, Лаврентий һәм судья Аздак ролдәре өсөн[1].
  • «Театр яҙы» Республика фестиваленең тәнҡитселәр призы (Стәрлетамаҡ, 1995) — «Семейный портрет с посторонним» спектаклендә Тимофей ролен башҡарған өсөн критиктар призы[3].

Ғаиләһе

Улы — Егор Владимирович Абросимов (1973 йылдың 14 февралендә тыуған), Рәсәй кинорежиссёры һәм продюсеры. Популяр телесериалдар, айырыуса «Ментовские войны» телевизион франшизаһы эше менән билдәле[7].

Иҫкәрмәләр

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 Владимир Абросимов. Государственный академический русский драматический театр Республики Башкортостан (15 август 2018). Мөрәжәғәт итеү датаһы: 11 август 2026.
  2. В Уфе скончался актёр Русдрама, народный артист Башкирии Владимир Абросимов. Mkset.ru (15 август 2018). Мөрәжәғәт итеү датаһы: 11 август 2026.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Абросимов Владимир Сергеевич. Башкирская энциклопедия (10 октябрь 2019). Мөрәжәғәт итеү датаһы: 11 август 2026.
  4. 1 2 3 Владимир Абросимов — фильмы, биография. Кинопоиск (1 ғинуар 2020). Мөрәжәғәт итеү датаһы: 11 август 2026.
  5. 1 2 Ушел из жизни известный уфимский актер, заслуженный артист России Владимир Абросимов. Башинформ (15 август 2018). Мөрәжәғәт итеү датаһы: 11 август 2026.
  6. Абросимов Владимир Сергеевич (1948 – 2018). Некрополь Санкт-Петербурга (20 август 2018). Мөрәжәғәт итеү датаһы: 11 август 2026.
  7. Егор Абросимов — режиссёр, продюсер — биография. Кино-Театр.Ру (1 ғинуар 2023). Мөрәжәғәт итеү датаһы: 11 август 2026.