Автопортрет (скульптура, В. А. Никишин)

Скульптура тәбиғи ҙурлыҡтағы башты һынландыра. Уның бейеклеге 27,5 см тәшкил итә. Рәссам йөҙ һыҙаттарын теүәл итеп күрһәткән. Туры, осло танау, ентекләп эшләнгән мыйыҡ һәм һаҡал һүрәтләнгән. Маңлайында һәм күҙҙәр тирәһендә күп һанлы йыйырсыҡтар күренә. Муйын нигеҙе киң итеп эшләнгән. Сәстәр билдәле бер йүнәлешһеҙ йәбештерелгән балсыҡ киҫәктәре менән һүрәтләнгән. Скульптураның өҫкө йөҙө тигеҙ түгел, был шамотты эшкәртеүгә хас.

Экспонатты эшләү өсөн шамот ҡулланылған. Шамот — ныҡлы һәм текстуралы өҫлөк алыу өсөн яндырылған балсыҡтың махсус төрө. Яндырыу техникаһы ваҡ деталдәрҙе һәм форманың рельефын һаҡларға мөмкинлек бирә, был скульптураға үҙенсәлекле характер өҫтәй.

Экспонат Братск ҡалаһында урынлашҡан, 1979 йылда нигеҙ һалынған «Ангара ауылы» архитектура-этнография музейында һаҡлана (Иркутск өлкәһе). Музей асыҡ һауала урынлашҡан һәм төбәк халыҡтарының ағас архитектураһын һәм традицион көнкүрешен күрһәтә.