Рух
Нәфес һәм рух
Иртә ғәрәп шиғриәтендә нәфес «шәхес» йәки «кеше» тип, ә рух «һулыш» һәм «ел» тигән мәғәнәлә аңланыла. Ҡөрьәндә нәфес һүҙе менән "йән"де, ә рух һүҙе менән Рәсүлдең махсус фәрештәһе һәм айырым илаһи сифат аңлатыла.Ҡөрьән иңгәндән һуңғы әҙәбиәттә нәфес менән рухтың әһәмиәте үҙ-ара бәйле һәм кеше рухына, фәрештәләргә һәм ендәргә ҡарата ҡулланыла[1]
Ислам дине белгестәре тарафынан аңлатма биреүенә ҡарап та, терминдарҙың ҡулланыу өлкәһенән дә рух һәм нәфес мәғәнәһе үҙгәрә. Суфыйҙар " рух " тип кеше күңеленең иң юғары сифаттарын, ә ҡалған өлөшөн — «нәфсе» тип атай[2].
Рух Ҡөрьәндә
Иҫкәрмәләр
- ↑ 1 2 3 Encyclopaedia of Islam, 1993, с. 880
- ↑ Ибрагим, Сагадеев, 1991
Әҙәбиәт
- Ибрагим, Сагадеев. Рух // Ислам: энциклопедический словарь / отв. ред. С. М. Прозоров. — М. : Наука, 1991. — С. 200.
- Nafs / Calverley E. E., Netton I. R. // Encyclopaedia of Islam. 2 ed. — Leiden : E. J. Brill, 1993. — Т. 7. — P. 880—883. (түләүле)
- ат-Таханави. Кашшаф истилахат ал-фунун. — Оснабрюк, 1980. — С. 540—549.
- С. ал-Хаким. Аль-Муджам ас-суфи. — Бейрут, 1981. — С. 539—546.
- Абуль-Бака. аль-Куллият. — Дамаск, 1982. — С. 373—376.