Лобанов Владимир Геннадьевич
Владимир Геннадьевич Лобанов (рус. Лобанов Владимир Геннадьевич; 1959 йылдың 1 ғинуары, Красноусол, Башҡорт АССР-ы) — совет һәм Рәсәй педагогы, скульптор. 1985–1990 йылдарҙа Башҡорт дәүләт педагогия институты, 1995 йылдан — хәҙерге Заһир Исмәғилев исемендәге Өфө дәүләт сәнғәт институты уҡытыусыһы, профессор. 1991 йылдан СССР / Рәсәй Федерацияһы Рәссамдар союзы ағзаһы. Башҡортостан Республикаһының халыҡ рәссамы (2024) һәм һынлы сәнғәт һәм сәнғәт фәне өлкәһендәге М. В. Нестеров исемендәге дәүләт премияһы лауреаты (2018)[2][3].
Биографияһы
Владимир Геннадьевич Лобанов 1959 йылдың 1 ғинуарында Башҡорт АССР-ының (хәҙер — Башҡортостан Республикаһы) Ғафури районы Красноусол ҡасабаһында (хәҙер — Красноусол ауылы) тыуған[3][2].
Урындағы мәктәптә урта белем алғандан һуң Башҡорт дәүләт педагогия институтына (хәҙер — Мифтахетдин Аҡмулла исемендәге Башҡорт дәүләт педагогия университеты) уҡырға инә. Художество-графика факультетын Рәсәй Федерацияһының һәм Башҡортостан Республикаһының атҡаҙанған рәссамы, М. В. Нестеров исемендәге дәүләт премияһы лауреаты Николай Александрович Калинушкин класы буйынса 1980 йылда тамамлай[3][2].
1985–1990 йылдарҙа Башҡорт дәүләт педагогия институтының художество-графика факультетында уҡыта[3]. 1995 йылдан — Заһир Исмәғилев исемендәге Өфө дәүләт сәнғәт институтында (һынлы сәнғәт / һәйкәл һәм рәсем кафедраһы йүнәлешендә) уҡытыусы, профессор; рәсем кафедраһында 1995 йылдан эшләй[2].
1978 йылдан күргәҙмәләрҙә ҡатнаша; шәхси күргәҙмәһе — Өфө (1986). Төбәк, бөтә Рәсәй һәм халыҡ-ара күргәҙмәләр, шулай уҡ «Таштағы скульптура» һымаҡ симпозиумдар ҡатнашыусыһы. Уҡыусылары араһында — скульптор Фирҙәнт (Фирдант) Сабит улы Нуриәхмәтов[3][2].
Ижады
Ижады кешенең рухи донъяһына иғтибар һәм киң фәлсәфәүи дөйөмләштереү менән айырылып тора. 1980-се йылдарҙа автопортреттар, күп фигуралы мизансценалар һәм көнкүреш жанры әҫәрҙәре ижад итә («Өйҙә», «Йыр» — шамот; «Йоҡо» — алюминий; «Автопортрет» — ағас). 1990-сы йылдарҙан форма һәм киңлек нисбәтен яңыса аңлау күҙәтелә: «Шайтан таяғы» серияһы (ағас, еҙ, бронза), «Киңлек һәм ваҡыт», «Конструкция» композициялары; ҡуйы буяу ҡулланылған «Ете һылыу» (ағас). Миҙал сәнғәте өлкәһендә лә эшләй[3].
Мемориаль таҡтаташтар һәм һәйкәлдәр авторы (башлыса Өфөлә), шул иҫәптән: Р. Х. Нуриев (1994), Ғ. Ф. Ҡадиров (1998), М. Н. Арыҫланов (2003), З. Ғ. Исмәғилев (2004), З. А. Биишева (2008), Н. А. Калинушкин (2010); Р. Р. Мәүлитов ҡәберенә һәйкәл (2001), Г. К. Жуковҡа һәйкәл-бюст (2005), М. В. Нестеровҡа һәйкәл (2015, Ф. С. Нуриәхмәтов менән авторҙашлыҡта)[3][2].
Эштәре Башҡортостан дәүләт художество музейында, Рәсәйҙә һәм сит илдәрҙәге шәхси йыйылмаларҙа һаҡлана[3].
Маҡтаулы исемдәре һәм башҡа наградалары
- Башҡортостан Республикаһының халыҡ рәссамы (2024)[2][4]
- Башҡортостан Республикаһының атҡаҙанған рәссамы (2015)[3]
- Һынлы сәнғәт һәм сәнғәт фәне өлкәһендәге М. В. Нестеров исемендәге дәүләт премияһы лауреаты (2018)[3][2]
- Рәсәй Федерацияһы Мәҙәниәт министрлығының Почёт грамотаһы (2014)[2]
- Башҡортостан Республикаһы Хөкүмәтенең Почёт грамотаһы (2024)[2]
- Рәсәй Федерацияһы Рәссамдар союзының «Рухилыҡ, Традициялар, Оҫталыҡ» («Духовность, Традиции, Мастерство») алтын миҙалы (2015)[2]
- «Сәнғәттә тарих» («История в искусстве») республика күргәҙмә-конкурсы лауреаты (Өфө, 1999)[3]
Иҫкәрмәләр
- ↑ 1 2 Башкирская энциклопедия (урыҫ) — Башкирская энциклопедия, 2005. — 4344 с. — ISBN 978-5-88185-053-1
- ↑ 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Лобанов Владимир Геннадиевич. Уфимский государственный институт искусств имени Загира Исмагилова. Мөрәжәғәт итеү датаһы: 9 июль 2026.
- ↑ 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 ЛОБАНОВ Владимир Геннадиевич (башҡ.). «Башҡортостан» төбәк интерактив энциклопедик порталы (10 октябрь 2019). Мөрәжәғәт итеү датаһы: 9 июль 2026.
- ↑ Владимир ЛОБАНОВ: «Про что это я? Про погоду». Вечерняя Уфа (13 август 2024). Мөрәжәғәт итеү датаһы: 9 июль 2026.
Һылтанмалар
- ЛОБАНОВ Владимир Геннадиевич // «Башҡортостан» төбәк интерактив энциклопедик порталы
- Лобанов Владимир Геннадиевич // Заһир Исмәғилев исемендәге Өфө дәүләт сәнғәт институтының рәсми сайты (рус.)
- Владимир ЛОБАНОВ: «Про что это я? Про погоду» // «Вечерняя Уфа» (рус.)