Уғыҙҙар

Уғыҙҙар; шулай уҡ төрки-уғыҙҙар (рус. Огу́зы; также тюрки-огузы)[3] — 24 төп ҡәбиләнән торған[4][5] һәм XI быуатҡа тиклем Урта Азия һәм Монголия далаларында йәшәгән[6] урта быуат төрки халҡы.

Ошо уҡ осорҙа уғыҙҙарҙың күпселеге төркмәндәрҙең үҙ атамаһына күсә[7]. Төрки телдәр ғаиләһенең көньяҡ-көнбайыш тармағында һөйләшкән был халыҡты ҡайһы берҙә уғыҙ төркиҙәре тип тә атайҙар[6].

undefined

Этник составы

Уғыҙҙар хәҙерге төрки телле халыҡтарҙың: төркмәндәрҙең, сүриә төркмәндәренең, ираҡ төркмәндәренең, хорезм үзбәктәренең, әзербайжандарҙың, анатолия төрөктәренең, төрөк-месхеттарҙың, төрөк-киприоттарҙың, ғағауздарҙың һәм саларҙарҙың туранан-тура ата-бабалары булып тора йәки уларҙың этногенезында ҡатнашҡан[8]. Уғыҙҙарҙың (сәлжүктәрҙең) ХІ—XIII быуаттарҙан Көнсығыш Кавказ Аръяғына һәм Төньяҡ-көнбайыш Иранға үтеп инеүе урындағы халыҡтың байтаҡ өлөшөн төркиләштереүгә килтерә, был иһә әзербайжан халҡының барлыҡҡа килеүенә башланғыс һала[8].

Этимологияһы

Уғыҙҙар этнонимының килеп сығышы бик бәхәсле.

undefined

Ҡайһы бер тикшеренеүселәр «уғуҙҙар» һүҙенең «уҡ» һүҙенән (шулай уҡ ҡәбилә) һәм «-ыҙ» күплек суффиксынан яһалыуын билдәләй. Йәғни «күп уҡ» тигән мәғәнәне сығара. Был атама «аҕа уус» — «ата ҡәбиләһе» тигәндән «аҕа уола» (оглы) — атаһының улы — улы кеүек бер аҙ үҙгәргән.

Башҡа тикшеренеүселәр затлы мәғәнәһендә ҡулланылған «аҡ» һәм «уҙ» һүҙҙәренән «кеше» йәки «кешеләр» тигәнде аңлатҡан боронғо төшөнсә барлыҡҡа килтерә. Икенсерәк әйткәндә, ул йыш ҡына «ир» йәки «эр» төшөнсәһен ҡабатлағандыр, йәғни төрлө төрки ҡәбиләләрҙә үҙ аллы йәки башҡа һүҙҙәр менән берлектә үҙ атама сифатында ҡулланылған «кеше» йәки «ир-егет» һүҙҙәре булыуы мөмкин[9].

undefined

Билдәле урта быуат тарихсы-ғалимдар Әбү-әл-фадль Байхаки, Мәхмүт әл-Ҡашғари һәм Фазлуллах Рәшит әд-Дин уғыҙҙарҙы төркмәндәр тип тә атай, төркмәндәр этнонимын уғыҙ этнонимының синонимы булараҡ ҡуллана[10][11][12], ә билдәле урта быуат авторы Шараф әз-Заман Таһир әл-Мәрүәзи ислам динен ҡабул иткән уғыҙҙарҙы төркмәндәр тип атай[13]. Рәсәй һәм СССР-ҙың көнсығыш белгес-ғалимы, академик В. Бартольдҡа ярашлы, «төркмән» атамаһы уғыҙҙарҙың һуңғараҡ атамаһы:

Көнсығыш Азияла уғыҙ халҡының элекке әһәмиәте ниндәй генә булмаһын, VIII һәм IX быуаттарҙағы ваҡиғаларҙан һуң улар көнбайышта, Азия алды мәҙәни донъяһы сигендә туплана. Был биләмәләр XI быуатта уғыҙҙар баҫып алыуына дусар була. Көнбайышта ғына уларҙы төркмәндәр тип атап йөрөтәләр [14]... Артабан төркмәндәр атамаһы бары тик уғыҙҙарға ҡарата ғына ҡулланыла; яйлап уғыҙ термины халыҡ атамаһы булараҡ төркмән һүҙе менән бөтөнләй ҡыҫырыҡлап сығарыла[15].

Сығышы

С. П. Толстов боронғо массагет ҡәбиләһе "аугас"ты «огуз» этнонимы менән тиңләй[16], ә уғыҙҙарҙың этногенезында, аугасо-массагет ҡәбиләләренән тыш, һун-эфталит, тохар-ас һәм фин-уғыр ҡәбиләләренең ҡатнашыуын билдәләй[17].

undefined

М. И. Артамонов билдәләүенсә, «уғыҙ» термины башта ҡәбиләнең исем билдәһе булған һәм һан детерминативы менән ҡәбиләләр союздарын атау өсөн ҡулланылған, мәҫәлән, уйғыр — токуз-уғыҙ — туғыҙ ҡәбилә, карлуки — уч-уғыҙ — өс ҡәбилә[18]. Һуңынан был термин үҙенең тәүге мәғәнәһен юғалта һәм Арал буйы далаларында төркиҙәрҙең урындағы уғыр[18] һәм сармат[18] ҡәбиләләре менән ҡушылыуы һөҙөмтәһендә барлыҡҡа килгән ҡәбиләләрҙең этник атамаһына әйләнә[19].

Уғыҙҙар Х—XIII быуаттарҙа

X быуаттың беренсе яртыһында күсмә уғыҙҙар Һырдаръя далаларында һәм Ҡаражук (хәҙерге Төркөстан ҡалаһының Ҡарасыҡ ауылы), Фараб һәм Сайрам ҡалаларында йәшәгән. Географтар Истахри, Ибн-Хавкал һәм «Худуд-әл-әлем» сығанағына ярашлы, уғыҙ территорияһы көнбайышта Каспий диңгеҙенән һәм көньяҡта Ургенч ҡалаһынан Мавераннахрҙағы Бохараға һәм көнсығышта Сабран ҡалаһына тиклем таралған[20].

Уғыҙ ҡәбиләләре, уларҙың компоненттарының береһе булараҡ, ҡаҙаҡтарҙы, татарҙарҙы, башҡорттарҙы, төркмәндәрҙе һәм башҡаларҙы формалаштырыуҙа ҡатнаша[21]. Уғыҙҙарҙа 22 ҡәбилә иҫәпләнә, шул иҫәптән джувулдар, баят, язғыр һ. б. Ҡаҙағстандың Төркөстан өлкәһе райондарының береһе Шаульдер тип атала, был унда элек уғыҙҙарҙың (чавульдер-чаудуры-джувулдар) йәшәүен раҫлай.

undefined

Ҡаҙаҡ һәм төркмән ырыуҙары араһында күп кенә оҡшаштар бар: таҙлар, шихтар, тана керей (гәрәй), һары, тохтамыс (тоҡтамыш). Был халыҡтарҙың этногенезында шулай уҡ ҡарлуҡ һәм ҡыпсаҡ ҡәбиләләре ҡатнаша. Тарихи аренаға уғыҙҙар хазар ҡағанатының көнсығыш вассалдары булараҡ сыға. Уларҙың тәүге «тарихи ғәмәле» VIII быуат аҙағында бәшнәктәрҙе хәҙерге Көнбайыш Ҡаҙағстан биләмәләренән Дон далаларына ҡыҫырыҡлау була. Уғыҙҙарҙың был өлөшө Руста төркиҙәр исеме менән билдәле була.

undefined

Төркиҙәр йыш ҡына буртастарҙың ҡәбилә союзы менән дошманлаша. XI быуатта ҡыпсаҡтар уларҙы уғыҙ ҡәбиләләренең береһе булған бәшнәктәр артынан күсеп китергә мәжбүр итә. «Повести временных лет» китабында 1060 йылда рус кенәздәренең берләшкән көстәре төркиҙәргә емергес һөжүм яһауы һүрәтләнә. Был уғыҙҙарҙың йәшәйеше оҙайлы булмай, сөнки уларға артабан юҡҡа сыҡҡан бәшнәктәр менән өлөшләтә ҡушылырға, өлөшләтә урыҫтар власы аҫтына күсергә һәм ассимиляцияланырға тура килә.

undefined

Уғыҙҙар яйлап Иранды, Византияны һәм бөтә ғәрәп донъяһын тиерлек яулап ала, сәлжүк һәм ғосман династияларын барлыҡҡа килтерә[22][23]. Уғыҙҙар урындағы хакимдар Саманидтар һәм Ҡараханидтарға хәрби хеҙмәткә яллана, әммә, был дәүләттәрҙең көсһөҙләнеүенән файҙаланып, ихтилалдар күтәрә һәм үҙәге Төркмәнстанда булған Сәлжүктәр дәүләтен ойоштора. Сәлжүктәр, бөтә Яҡын Көнсығышты тиерлек баҫып алып, иң тотороҡло яҙмышлы булып сыға.

Ипатьев йылъяҙмаһы мәғлүмәттәре буйынса, Боронғо Русь өлкәһе Поросьела йәшәгән ҡара клобуктар составына төркиҙәр, бәшнәктәр, берендейҙар һәм ковуиҙар инә. Шулай уҡ йылъяҙмала бер тапҡыр турпейҙар (1150 йыл) һәм каепичтар (1160 йыл) телгә алына. Йылъяҙмала «үҙҙәренең мәжүсиҙәре» тип аталған күсмә халыҡтар бик ышаныслы подданныйҙар булмаған. Улар үҙаллылығын һаҡлап ҡалырға тырыша һәм Русь менән үҙ-ара мөнәсәбәттәрҙең федератив формаһын даими рәүештә көсләп индерә. Урыҫ кенәздәре ҡәтғи ҡаршы сыға һәм бер ниндәй шартһыҙ вассалдарса буйһоноуҙы талап итә. Был нигеҙҙә яҡтар араһында йыш ҡына ҡаршылыҡтар тыуа. Уларҙың береһе тураһында йылъяҙма 1121 йылғы итеп хәбәр итә: «В лѣто 6629. Прогна Володимеръ Береньдичи из Руси, а Торци и Печенѣзи сами бѣжаша»

Ҡәбиләнең традицион ойошторолошо

Уғыҙ ҡәбиләләре союзы Боҙоҡ (Һынға Уҡтар)[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Гюн Хан тоҡомдары[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Ай Хан тоҡомдары[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  • Языр
  • Дюгер (Токар)
  • Додурга
  • Япарлы

Йылдыз Хан тоҡомдары[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  • Афшар (Афшаридтар династияһын нигеҙләүселәр)
  • Ҡызыҡ
  • Бегдили (Бейдилли)
  • Ҡарҡын (Гаркын)

Учок (Өс уҡ)[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Гёк Хан тоҡомдары[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  • Баяндыр (Ак-Коюнлу династияһын нигеҙләүселәр)
  • Бечене (Ҡыпсаҡтар)
  • Човдур
  • Чепни

Даг Хан тоҡомдары[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  • Салыр (Караманидтар династияһын һәм Ираҡтағы Салгурлу дәүләтен нигеҙләүселәр)
  • Эймир
  • Алайонтли
  • Урегир

Денгиз Хан тоҡомдары[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Уғыҙ телдәренең таралыуы

undefined

Уғыҙ телдәре — төрки телдәрҙең көньяҡ-көнбайыш уғыҙ төркөмсәһе телдәре, һөйләшеүселәр һаны буйынса иң күп һанлыһы. Төркөмдөң хәҙерге замандағы иң ҙур вәкилдәре — төрөк теле (60 миллион кеше һөйләшә һәм 75 миллион самаһы кеше белә), әзербайжан теле (35—40 миллион самаһы кеше һөйләшә[27]).

Халажиҙар

Халажиҙар уғыҙ төркөмөнә ҡарамай, улар — уғыҙҙар (сәлжүктәр) менән бергә Ҡаҙағстан биләмәләренән һәм хәҙерге Иран һәм Афғанстандың эргә-тирәләге биләмәләренән күсеп киткән аргу ҡәбиләләренең вариҫтары.

Иҫкәрмәләр

  1. „История хазар“ Архивная копия от 2 май 2021 на Wayback Machine, М. И. Артамонов, 1962. Стр. 416:

  2. Большая советская энциклопедия. — Государственное научное издательство, 1954. — С. 513. — ISBN 5846500323, 9785846500327.

  3. Василий Владимирович Бартольд «Работы по истории и филологии тюркских и монгольских народов Архивная копия от 11 сентябрь 2017 на Wayback Machine», стр. 434, Изд-во восточной лит-ры, 1968
  4. Фазлаллах Рашид ад-Дин. Огуз-Наме. Баку: Элм (1987). Мөрәжәғәт итеү датаһы: 9 октябрь 2025. Архивировано 8 ноябрь 2021 года.
  5. Абу-л-Гази. Родословная туркмен. Москва: Изд. АН СССР (1958). Мөрәжәғәт итеү датаһы: 9 октябрь 2025. Архивировано 8 ноябрь 2021 года.
  6. 1 2 Oğuz | people (ингл.). Encyclopedia Britannica. Мөрәжәғәт итеү датаһы: 9 октябрь 2025. Архивировано 14 июнь 2008 года.
  7. Р. М. Шукюрова. Введение в "Огуз-наме". Баку (1987). — «Огузы, которые с XI века носят название туркмен, являются предками тюркских народов, живущих ныне в Азербайджане, Туркмении, Иране, Турции и Ираке.» Мөрәжәғәт итеү датаһы: 9 октябрь 2025. Архивировано 7 октябрь 2019 года.
  8. 1 2 История Востока. В 6 т. Т. 2. Восток в средние века. Архивная копия от 9 март 2009 на Wayback Machine М., «Восточная литература», 2002. ISBN 5-02-017711-3
  9. Мирфатых Закиев. Аланы: кто они? Архивная копия от 25 май 2019 на Wayback Machine. // Татары: Проблемы истории и языка. Сборник статей по проблемам лингвоистории; возрождения и развития татарской нации. Казань, 1995. — С.38-57.
  10. Абу-л-Фазл Бейхаки. История Мас'уда. Ташкент: Изд-во АН УзССР (1962). Мөрәжәғәт итеү датаһы: 9 октябрь 2025. Архивировано 13 август 2019 года.
  11. Махмут ал-Кашгари. Диван лугат ат-Турк. М.: Восточная литература (2010). Мөрәжәғәт итеү датаһы: 9 октябрь 2025. Архивировано 13 август 2019 года.
  12. Фазлуллах Рашид ад-Дин. Джами ат-Таварих (Сборник летописей). М.-Л. АН СССР (1952). Мөрәжәғәт итеү датаһы: 9 октябрь 2025. Архивировано 21 август 2019 года.
  13. Шараф ал-Заман Тахир Марвази. Табаи ал-Хайаван. АН КазССР (1959). — «К числу их могущественных племен относятся гузы… Когда они стали соседями мусульманских стран, часть из них приняла ислам. Они стали называться туркменами… Туркмены распространились по мусульманским странам, они проявили себя наилучшим образом, так что завладели большей их частью и стали царями и султанами.» Мөрәжәғәт итеү датаһы: 9 октябрь 2025. Архивировано 29 июнь 2018 года.
  14. В. В. Бартольд. Сочинения. Том 2. Часть 1 (Общие работы по истории Средней Азии, Кавказа и Восточной Европы). Электронная библиотека МСА. Издательство восточной литературы (1962). Мөрәжәғәт итеү датаһы: 9 октябрь 2025. Архивировано 19 ғинуар 2020 года.
  15. В. В. Бартольд. Очерк истории туркменского народа. Мөрәжәғәт итеү датаһы: 9 октябрь 2025. Архивировано 2 май 2021 года.
  16. С.П.Толстов. Огузы, печенеги, море Даукара. Журнал «Советская этнография». Институт этнологии и антропологии им. Н.Н. Миклухо-Маклая РАН (1950, № 4). Мөрәжәғәт итеү датаһы: 9 октябрь 2025. Архивировано 9 июль 2021 года.
  17. С. П. Толстов. По древним дельтам Окса и Яксарта. Google Books. М. Издательство восточной литературы (1962). Мөрәжәғәт итеү датаһы: 9 октябрь 2025. Архивировано 25 июнь 2020 года.
  18. 1 2 3 «История хазар» 1962, [[Артамонов, Михаил Илларионович|М. И. Артамонов]] / Стр. 416. Мөрәжәғәт итеү датаһы: 9 октябрь 2025. Архивировано 28 июль 2018 года.
  19. Восточные соседи Хазар. Мөрәжәғәт итеү датаһы: 9 октябрь 2025. Архивировано из оригинала 11 октябрь 2011 года.
  20. Великие огузы: от древних времен до средних веков. Мөрәжәғәт итеү датаһы: 9 октябрь 2025. Архивировано 29 август 2011 года.
  21. История Казахстана, Алматы, 1996, т.1, стр.320.
  22. Р. М. Шукюрова. "Огузнаме", Введение. Баку (1987). — «Огузы, которые с XI века носят название туркмен, являются предками тюркских народов, живущих ныне в Азербайджане, Туркмении, Иране, Турции и Ираке. Из их среды вышли также представители династии Сельджукидов и Османов.» Мөрәжәғәт итеү датаһы: 9 октябрь 2025. Архивировано 7 октябрь 2019 года.
  23. В. Бартольд. 12 лекций по истории турецких народов Средней Азии (1968). — «Туркмены жили в это время в том же состоянии политической анархии, как на всем протяжении своей истории; характерно, что народ, из среды которого вышли основатели самых могущественных турецких империй, сельджукской и османской, никогда не имел собственной государственности.» Мөрәжәғәт итеү датаһы: 9 октябрь 2025. Архивировано 24 октябрь 2020 года.
  24. «Some Ottoman genealogies claim, perhaps fancifully, descent from Kayı.», Carter Vaughn Findley, The Turks in World History, pp. 50, 2005, Oxford University Press
  25. Kafesoğlu, İbrahim. Türk Milli Kültürü. Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü, 1977. page 134 Архивная копия от 29 август 2020 на Wayback Machine
  26. Говорят на южнобережном диалекте крымскотатарского языка.

Һылтанмалар

Һылтанмалар

Тема буйынса өҫтәмә