Ләйҫи мәҙһәб
Тарихы
Мәҙһәбкә нигеҙ һалыусы-эпоним Мысыр мосолман ҡануниәте белгестәре (фаҡиһтар) һәм үҙ заманының хәҙистәрен белеүселәр (мөхәддистәр) башлығы фарсы сығышлы әл-Ләйҫ ибн Сәғд (ғәр. الليث بن سعد)[1] (713—791) булған.
Әл-Ләйҫ ибн Сәғд мәҙһәбе Мысырҙа тарала[2] әммә һуңынан тулыһынса исламда «ҡануни» тип һаналған башҡа мәктәптәр ҡыҫымы аҫтында юҡҡа сыға.
Хәҙерге көндә Мысырҙың төп ислам мәктәптәре булып шәфиғи, хәнәфи һәм мәлики мәҙһәбтәр тора. Бынан тыш, әл-Ләйҫ ибн Сәғдтең уҡыусыларында дәрес ваҡытында уның һүҙҙәрен яҙҙырып барыу булмағанлыҡтан, уның бер әҫәре лә беҙҙең көндәргә тиклем килеп етмәгән[3].
Иҫкәрмәләр
- ↑ Вестник Московского университета. — Издательство Московского университета, 2000. — С. 189.
- ↑ The First Conference of the Academy of Islamic Research. — Al Azhar Academy of Islamic Research. — P. 53. — 301 p.
- ↑ Воскресенский, А. Д. Политические системы и политические культуры Востока. — Восток-Запад, 2006. — С. 220. — 687 с.
Тема буйынса өҫтәмә
| сөнниҙәр |
| ||||
|---|---|---|---|---|---|
| башҡалар |
| ||||
