Афанасьев Лукьян Макарович
Афанасьев Лукьян Макарович (1905 йылдың 1 [14] ғинуары, Ҡайраҡлы, Әлшәй районы — иртәрәк түгел 1981 йылдың, СССР) — совет ғалим-геологы, петрограф һәм петролог. СССР Фәндәр академияһының Геология фәндәре институты һәм СССР Фәндәр академияһының Мәғдән ятҡылыҡтары геологияһы, петрография, минералогия һәм геохимия институты директорының фәнни эштәр буйынса урынбаҫары (1953 йылдан)[1].
Биографияһы
Лукьян Макарович Афанасьев 1905 йылдың 14 ғинуарында[2] Ҡайраҡлы ауылында тыуа[3].
1931 йылда Мәскәү дәүләт геология-разведка институтын (МГРИ) тамамлай.
Е. А. Кузнецов етәкселегендә МГРИ-ның аспирантураһында (1932—1936) уҡый. 1939 йылда кандидатлыҡ диссертацияһын яҡлай.
1931—1941 йылдарҙа МГРИ-ла ассистент булып эшләй, лекциялар уҡый (доцент).
1941—1944 йылдарҙа СССР НКВД-һының Джидин комбинатына (Бүрәт Республикаһы) мобилизациялана, өлкән геолог, геологик разведка партияһы начальнигы вазифаларында эшләй.
1936—1941 һәм 1944—1956 йылдарҙа СССР Фәндәр академияһының Геология фәндәре институтында эшләй. Докторант, петрография бүлегенең өлкән ғилми хеҙмәткәре, фәнни эштәр буйынса директор урынбаҫары (1953 йылдан).
1951—1952 йылдарҙа СССР Фәндәр академияһының Геология-география фәндәре бүлегенең ғилми секретары була.
1956 йылдан институт СССР Фәндәр академияһының Мәғдән ятҡылыҡтары геологияһы, петрография, минералогия һәм геохимия институты итеп үҙгәртелә, фәнни эштәр буйынса директор урынбаҫары, петрография бүлегенең өлкән ғилми хеҙмәткәре.
Фәнни эшенең төп райондары — Байкал аръяғы, Ҡаҙағстан һәм Урал.
СССР-ҙа вафат була.
Төп баҫылып сыҡҡан хеҙмәттәре
- Афанасьев Л. М. Урта Уралда Красноуральск, Калата һәм Дегтярка колчедан ятҡылыҡтарының ҡырындағы тоҡомдары үҙгәреүен геологик-петрографик тикшереү. М.; Л.: Геолиздат, 1937. 132. (МГРИ хеҙмәттәре; Т. 4).
- Обручев С. В., Афанасьев Л. М. Бүрәт-Монгол АССР-ының геологик яҡтан өйрәнелеүе һәм файҙалы ҡаҙылмалары // Бүрәт-Монгол АССР-ының тәбиғәт байлыҡтары һәм халыҡ хужалығы. М.: СССР Фәндәр Акад-ы нәшр-е, 1953. 45-86 б.
- Афанасьев Л. М. Джида йылғаһы бассейны мезозой граниттарының металлогеник махсуслашыуы тураһында (Бүрәт АССР-ы) // Магматик комплекстарҙың металлогеник махсуслашыуы. М.: Недра, 1964. 283—297 б.
- Афанасьев Л. М., Браун К. Н. Көнбайыш Байкал аръяғының көньяҡ өлөшөндәге мезозой интрузив комплекстарының петрологияһы һәм петрохимияһы үҙенсәлектәре // Хәҙерге заман петрографияһының көнүҙәк мәсьәләләре. М.: Фән, 1974. 171—184 б.
- Афанасьев Л. М. һ.б. Вольфрам мәғдәнләнеүе менән оҙатылған гранитоид формацияларҙың сағыштырма характеристикаһы // Индикатор магматик формацияларҙың петрологияһы һәм мәғдәнлелеге. М.: Фән, 1981. 37—132 б.
Иҫкәрмәләр
- ↑ Тихомиров В. В., Соловьев Ю. Я., Панютина Л. Б., Гордина И. А., Малахова И. Г., Бугельская Л. В. История Геологического института АН СССР: Развитие института, его научные школы и библиография трудов / А. В. Пейве. — М.: Наука, 1980. — С. 223.
- ↑ Библиография. higeo.ginras.ru. Мөрәжәғәт итеү датаһы: 12 декабрь 2025.Архивная копия от 16 июнь 2021 на Wayback Machine в информационной системе «История геологии и горного дела» РАН.
- ↑ Афанасьев Лукьян Макарович. Материалы к истории геологии в СССР: Биобиблиографический словарь. — М.: ВИНИТИ, 1965. — С. 565—566.
Әҙәбиәт
- История Геологического института АН СССР: Развитие института, его научные школы и библиография трудов. М.: Наука, 1980. С. 30.
Һылтанмалар
- Библиография в информационной системе «История геологии и горного дела» РАН.
- Яко печать на сайте Проза.ru