Уасатия

Уасатия Ҡөрьәндең «Әл-Бәҡара» сүрәһендәге 143-сө аятҡа таяна.

Шулай итеп, һеҙҙе кешеләргә ҡарата шаһит булыу өсөн һәм рәсүл дә һеҙгә ҡарата шаһит булһын өсөн һеҙҙе урталыҡта тороусы өммәт иттек. Һәм һин баҡҡан ҡибланы Беҙ артҡа боролған кешеләрҙең ҡайһыһы рәсүлгә эйәрә икәнлеген белеү өсөн генә ҡуйҙыҡ. Һәм был ауыр эш, ләкин Аллаһ тарафынан тура юлға күндерелгәндәргә ауыр түгел: Аллаһ һеҙҙең иманығыҙҙы юҡҡа сығарыусыларҙан түгел бит! Ғәмәлдә иһә, Аллаһ кешеләр менән баҫынҡы, рәхимле! 2:143

Төп нөсхәлә

 (ғәр.) القرآن: وكذلك جعلناكم أمة وسطا لتكونوا شهداء على الناس ويكون الرسول عليكم شهيدا وما جعلنا القبلة التي كنت عليها إلا لنعلم من يتبع الرسول ممن ينقلب على عقبيه وإن كانت لكبيرة إلا على الذين هدى الله وما كان الله ليضيع إيمانكم إن الله بالناس لرءوف رحيم^[1]

«Уасатыйя» исламда яңылыҡ, йәғни бидғәт түгел.Әммә төплө ислам белеме булмағанлыҡтан, күпмелер мосолман йә исламды сәйәси маҡсаттарҙа ҡулланған кешеләрҙең пропагандистик материалдарына, йә урындағы традицияларға, йә өлкән быуындарҙың фекеренә эйәрәләр^[2]

Хәҙистәрҙә Пәйғәмбәрҙең ҡайһы бер тарафдарҙарының ашау-эсеүгә, йоҡоға, никахҡа инеүгә сикләү кеүек дини йолаларҙы саманан тыш арттырып үтәүен ишетеүе телгә алына. Ул, ураҙа тоторға, доға ҡылырға, ял итергә, өйләнергә кәрәклеген белдереп, уртасалыҡ һәм саманан сыҡмау кәрәклеген билдәләгән^[3].