Ханнанов Вәсил Мирғәзийән улы

Вәсил Мирғәзийән улы Ханнанов 1956 йылдың 26 сентябрендә Башҡорт АССР-ының Октябрьский ҡалаһында тыуған.

1979 йылда Өфө сәнғәт училищеһын тамамлай. 1990 йылдан — «Сыңғыҙхан» ижади берекмәһе ағзаһы^[1], 1992 йылдан — берекмә рәйесе. 1980 йылдан алып республика, төбәк, төбәк-ара, бөтә Рәсәй, бөтә Союз, халыҡ-ара һәм сит ил күргәҙмәләрендә ҡатнаша. 2008 йылда Вәсил Мирғәзийән улы Рәссамдар союзының Мәскәү бүлексәһе ағзаһы була.

Өфөлә йәшәй, Башҡортостан Республикаһының Наил Латфуллин исемендәге Заманса сәнғәт музейы директоры.

Рәссам 2024 йылдың 24 февралендә оҙайлы ауырыуҙан һуң Өфө ҡалаһында вафат булды^[2]. Ул Көньяҡ зыяраттың Дан Аллеяһында ерләнде^[3][4].

Вәсил Ханнанов күп йылдар һынлы сәнғәт, графика (акварель, офорт, туҡымаға баҫыу), ассамбляж өлкәһендә әүҙем эшләй, киң стилле диапазон (реализмдан алып супрематизмға тиклем) эйәреүсеһе. Эшен тәүҙә реалист булараҡ башлай. Үҙен һәләтле рәссам итеп ағаста биҙәү, текстиль аппликация, инсталляциялар һәм башҡа күп нәмәләрҙә күрһәтте. Ул Башҡортостанда тәүге перфоманстар ойоштороусыларҙың береһе булды. Уның ижади ысулы нигеҙендә замандың призмаһы аша мәңгелек темаларҙы фәлсәфәүи һынландырыу ята. Рәссам традицион мосолман һәм дөйөм төрки мәҙәниәте интерпретаторы булып тора, даими рәүештә хәҙерге тамашасыға уларҙың байлығын һәм үҙенсәлеген еткереү юлдарын эҙләй. Тамашасыны берҙәм Алланың булыу идеяһына килтереп, бер нисә эшендә христиан һәм ислам араһындағы бәйләнештәрҙе таба һәм асыҡ күрһәтә^[5]. Ул «Аль-Масад» (1995), триптих «Тафсир» (1989-95), «Раскрытие» (1997-98) һәм башҡа картиналар авторы. Шулай уҡ ул классик сюжеттарға нигеҙләнгән символик сериялар («Рождение мифа», «Женские мифы») һәм «Сфера интимного», «Невообразимое», «Инфанты», «В. Х., Гоген и не только», «Ню-псе», «Бабушкин коран», «Сияние лун», «Тайны любви», «Кочующие свитки Хабар», «Волшебный фонарь» тигән художестволы проекттарҙың булдырыусы булараҡ киң билдәлелек яулай. Рәссамдың эштәре М. В. Нестеров исемендәге Башҡорт дәүләт художество музейы, Мәскәүҙә заманса сәнғәт музейы, Өфө, Новосибирск, Ҡазан, Южно-Сахалинск, Силәбе, Краснодар, Феодосия, Джерси-Сити (АҠШ) һәм сит илдәрҙә, шәхси йыйылмаларҙа һаҡлана.

Вәсил Мирғәзйән улы — «Сыңғыҙхан» төркөмө составында республика, зона, халыҡ-ара күргәҙмәләрҙә ҡатнашыусы.

• «ТатАрт» (1991), Төбәк-ара күргәҙмә. Санкт-Петербург)
• «Неизвестная Россия» (1998)
• Рәсәй рәссамдарының Америка Ҡушма Штаттарында күргәҙмәһе (Джерси-Сити, Заманса рус сәнғәте музейы; Нью-Йорк, Галерея Залъмана; Вашингтон).
• «ЕВРО-АРТ 1999» (1999, ИТ «Сыңғыҙхан», Барселона, Испания).
• модуль экспозиция ИТ «Сыңғыҙхан» (2000, Мәскәү, «Манеж»).
• «Рәсәйҙә мосолман сәнғәтенең заманса аспектта» күргәҙмәһе (2000, «Сыңғыҙхан» ижади төркөмө, Мәскәү, Мысыр Илселеге).
• «Башҡортостандың заманса һынлы сәнғәте» (2001, Санкт-Петербург).

• Рәсәй Федерацияһының атҡаҙанған рәссамы (2017).
• Башҡортостан Республикаһының халыҡ рәссамы (2023).
• Башҡортостан Республикаһының атҡаҙанған рәссамы (1999).
• «Туран» Халыҡ-ара фонды премияһы лауреаты (Ҡазан, 1994).

• 2024 йылдың 28 июнендә Өфөлә Вәсил Ханнанов иҫтәлегенә арналған «Мы вместе» тип аталған беренсе эко-мәҙәниәт һәм ижад инклюзив фестивале асыла^[6].
• Рәссам иҫтәлегенә арналған күргәҙмә 2024 йылдың мартында уның тыуған ҡалаһы Октябрьскийҙа ла асыла^[7].
• 2024 йылдың 2 мартында Өфөләге Наил Латфуллин исемендәге Хәҙерге заман сәнғәте музейында рәссамдың вафатынан һуң уның беренсе күргәҙмәһе асылды, ул 16 мартҡа тиклем эшләйәсәк^[8].