Любимова Ольга Борисовна

О́льга Бори́совна Люби́мова 1980 йылдың 31 декабрендә Мәскәүҙә тыуған. Инглиз теле тәрән өйрәнелгән 1234-се дөйөм белем биреү мәктәбен тамамлай.

Мәскәү дәүләт университетының журналистика факультетында уҡый, аҙаҡ ГИТИС-тың театр белгестәре әҙерләү факультетын тамамлай.

Журналистҡа уҡыған осорҙа REN-TV, ТВЦ телеканалдарында, «Наше радио», «Радио Рокс» радиостанцияларында^[2] практика үтә.

2000 йылда — «Европа Плюс» радиостанцияһы хәбәрсеһе.

2001 йылдан телевидениела эшләй. Тәүҙә — Рус православие сиркәүе Мәғлүмәт агентлығының ТВЦ каналында сыҡҡан «Ортодокс» программаһы хәбәрсеһе.

2001—2009 йылдарҙа (тәнәфестәр менән) «Өсөнсө каналда» эшләй. Тәүҙә (2003 йылға тиклем) «Глеб Пьяных менән аҙна йомғаҡтары», «Главная тема», «Цена вопроса», «Дольче Вита», «Петр Толстой менән һығымталар» программалары хәбәрсеһе була. Һуңынан «Регион» (2003—2004) һәм «Русский взгляд» (2003—2004, 2006—2009) программаларының шеф-мөхәррире вазифаһын башҡара.

2005 йылдың июленән 2009 йылдың июленә тиклем «Баш ҡала» телеканалында «Горожанка» ток-шоуын, «Мәскәү-2009», «Кеше һәм ҡала» программаларын алып бара.

2010—2011 йылдың декабренән — «Мәҙәниәт» телеканалында йомғаҡлаусы «Контекст» мәғлүмәт-аналитика программаһы етәксеһе.

2011—2012 йылдарҙа — «ТВ-3 телеканалы» яуаплылығы сикләнгән йәмғиәте^[3] программа департаментының документаль киноһының өлкән продюсеры.

Параллель рәүештә Рус православие сиркәүенең Мәғлүмәт агентлығында эшләүен дауам итә, бында ул төрлө ваҡыттарҙа «Православие календары» (РТР), «Русский взгляд» («Өсөнсө канал» менән берлектә) тапшырыуҙарының шеф-мөхәррире, «Спас» телеканалы өсөн программалар («И Татьянин день», «Фома», «Семинаристы») булдырыуҙа, ғибәҙәт ҡылыуҙарҙы тура трансляциялауҙы һәм Иерусалимдан Благодатный утты килтереүҙе ойоштороуҙа ҡатнаша.

80-дән ашыу документаль фильмды, шул иҫәптән «Россия-1», «Беренсе канал», «Мәҙәниәт» телеканалдары өсөн фильмдар төшөрөүҙә ҡатнаша. «Путь Патриарха» (2009), «Чужая земля» (2013), «Война и мифы» (2014) документаль фильмдарының сценарий авторы, «Никита Михалков» (2015) фильмында сценарийы авторҙашы)^[4].

«Русский взгляд» (бында шулай уҡ мәҙәниәт бүлеге мөдире), «Политический журнал», «Афиша» (2005 йылдың апрелендә Федор Хитрук менән интервьюһы журналдағы берҙән-бер мәҡәлә була)^[5][6], «Esquire» журналдарында мәҡәләләре баҫылып тора^[2].

2015 йылдың ноябрендә Рәсәй Федерацияһы Мәҙәниәт министрлығының Кинематография департаменты етәксеһенең кәңәшсеһе итеп ҡуйыла (уйын булмаған һәм анимация фильмдарына дәүләт ярҙамы бүлеге буйынса)^[7]. Элек ундай вазифа булмай^[8].

2016 йылдың ғинуарынан алып 2018 октябренә тиклем — «Беренсе канал» акционер йәмғиәтенең социаль һәм публицистик программалар директоры урынбаҫары.

2018 йылдың 17 ғинуарынан 2020 йылдың 21 ғинуарына тиклем — Рәсәй Федерацияһы Мәҙәниәт министрлығының кинематография департаменты етәксеһе^[9][10].

Любимова ватан кинематографияһына социаль һәм иҡтисади ярҙам Федераль фондының (кино фонды) попечителлек советы рәйесе урынбаҫары, Соловецкий архипелагын һаҡлау һәм үҫтереү буйынса фондтың попечителлек советы ағзаһы булып тора. «Ленфильм» АЙ директорҙар советы ағзаһы була.

РФ президентының рәхмәт хаты менән бүләкләнгән (2019)^[11].

2020 йылдың 21 ғинуарынан Рәсәй Федерацияһының мәҙәниәт министры^[12].

2024 йылдың 14 майында Дәүләт думаһы тарафынан Рәсәй Федерацияһының мәҙәниәт министры вазифаһына яңынан раҫлана^[13], шул уҡ көндө РФ президенты тәғәйенләү тураһында указға ҡул ҡуя^[14].

2025-2026 йылдарҙа Любимова етәкселегендә яңы кадрҙар инициативалары тормошҡа ашырыла башлай, шул иҫәптән 2025 йылдан «Земство мәҙәниәт хеҙмәткәре»программаһы эшләй башлай. Идара итеү кадрҙарын әҙерләү өсөн мәҙәниәт Капитандары һәм мәҙәниәт өлкәһендә юғары идара итеү мәктәбе белем биреү проекттары, шулай уҡ мәҙәниәт өлкәһендә эшләргә теләгән махсус хәрби операцияла ҡатнашыусыларға ярҙам итеү системаһы булдырыла^[15][16][17].

• Олатаһы — Любимов Николай Михайлович (1912—1992), тәржемәсе, мемуарҙар авторы.
• Атаһы — Любимов Борис Николаевич (1947), СССР һәм Рәсәй театр белгесе һәм педагогы, театр тәнҡитсеһе, сәнғәт фәне кандидаты, РСФСР-ҙың атҡаҙанған сәнғәт эшмәкәре, профессор, М. С. Щепкин исемендәге Юғары театр училищеһы ректоры, Рәсәй Дәүләт Академия Кесе театрының художество етәксеһе урынбаҫары, ГИТИС-тың Рәсәйҙең театр тарихы кафедраһы мөдире^[18].
• Әсәһе — Мария Вадимовна Шверубович (1949—2018)^[19], актриса һәм театр белгесе.
• Бабаһы — Алексей Бартошевич (1939)^[20], Шекспир әҫәрҙәре буйынса белгес, театр белгесе.
• Атаһы яғынан Ольганың туғандары араһында — Вологда губернаторы Михаил Николаевич Кормилицын (бишенсе быуын олатаһы) һәм Рязань губернаторы Николай Аркадьевич Болдарев (алтынсы быуын олатаһы). Әсәһе яғынан театр эшмәкәре Вадим Васильевич Шверубовичтың ейәнсәре һәм актёр Василий Иванович Качалов менән Нина Николаевна Литовцеваның бүләсәре.
• Тормошта, ире — Баранов Евгений Александрович, «Беренсе каналдың» журналисы һәм комментаторы^[21] (2006 йылдан). 2013 йылдың 17 мартында Барановтың Бөйөк вазифа тураһында репортажы сыға, унда иренең комментерийы ла баҫыла^[22].
• балалары — улы Никита һәм ҡыҙы Варвара^[4].

2022 йылдың 16 декабрендә, Украиналағы хәрби хәрәкәттәр фонында, Любимова Европа Берлегенең санкция исемлегенә индерелә, ә 2023 йылдың 24 февралендә АҠШ-тың санкция исемлегенә индерелә. Шулай уҡ Бөйөк Британия, Швейцария, Австралия һәм Яңы Зеландияның санкция исемлектәрендә.

Сценарийҙар авторы:

• «Путь Патриарха» (2009)
• «Великая Пасха» (2011)
• «Столыпин. Выстрел в Россию. XX век» (2012)
• «Изборск. Путешествие во времени» (2012)
• «Чужая земля» (2013)
• «Ангелы с моря» (2013)^[23]
• «Своя земля» (2014)^[24]
• «Преподобный Сергий Радонежский» (2014)
• «Война и мифы» (2014)
• «Флаг. Символ преемственности» (2014)^[25]
• «Никита Михалков» (2015) — соавтор