Филимонов Василий Васильевич (подполковник)

Василий Васильевич Филимонов 1926 йылдың 27 июлендә Орёл өлкәһе Краснозеренский районы Бегичево ауылында тыуа. Урта мәктәпте тамамлағандан һуң, 1943 йылдың 3 июнендә, фронтҡа үҙ теләге менән китә. Балтик буйы фронтының 4-се удар армияһы 60-сы уҡсылар корпусының 1766-сы гвардия зенит-артиллерия полкында 14-се запас уҡсылар бригадаһы элемтәсеһе булып хеҙмәт итә.

Яраланғандан һуң, Ҡыҙыл Байраҡлы, Суворов орденлы 144-се гвардия мотоуҡсылар Ельнинск дивизияһында хеҙмәтен дауам итә.

Бөйөк Ватан һуғышы тамамланғандан һуң ғүмерен хәрби хеҙмәткә арнай. Волга буйы хәрби округында Горький радиотехник училищеһын отличие менән тамамлай. 1968 йылдың октябрендә Өфө хәрби часы штабы начальнигы урынбаҫары вазифаһынан подполковник дәрәжәһендә отставкаға сыға.

2025 йылдың 15 ғинуарында «Еңеү» ойоштороу комитеты ултырышында Рәсәй Президентының РФ Оборона министрлығының (рус.)баш. барлыҡ фронтовиктарға — Бөйөк Ватан һуғышында ҡатнашыусыларға үҙ ҡалалары һәм райондарының, ауылдарының почётлы гражданы исемен биреү тураһындағы инициативаһын хуплауы нигеҙендә 2025 йылдың 27 февралендә «Өфө ҡалаһының почётлы гражданы» исеме бирелә^[1].

2026 йылдың 9 ғинуарында Өфө районының Михайловка ауылында вафат була^[2].

• Өфө ҡалаһының почётлы гражданы (2025);
• II дәрәжә Ватан һуғышы ордены (1985)^[3];
• «1941-1945 йылдарҙағы Бөйөк Ватан һуғышында Германияны еңгән өсөн» миҙалы (1945)^[4];
• «Хәрби ҡаҙаныштары өсөн» миҙалы (1953)^[5].