Ирсаева Нурия Исхаҡ ҡыҙы

1942 йылдың 13 октябрендә Башҡорт АССР-ының Миәкә районы Ҡанбәк ауылында тыуған. 1965 йылда Өфө сәнғәт училищеһын^[1], ә 1987 йылда Өфө дәүләт сәнғәт институтын тамамлай.

Мәжит Ғафури исемендәге Башҡорт дәүләт академия драма театры сәхнәһендә Сергей Кайтовтың режиссёр Шәүрә Мортазина ҡуйған «Балаларым минең» пьесаһында Вера ролендә тәү башлап сығыш яһай^[2].

• Сәрүәр («Башмағым» Хәбибулла Ибраһимов);
• Ғәлиәбаныу («Ғәлиәбаныу» Фәйзи Мирхәйҙәр);
• Илгизә («Әсәләр көтәләр улдарын» Әсғәт Мирзаһитов);
• Ғәлиә («Тапшырылмаған хаттар» А. Ҡотой — Рифҡәт Исрафилов);
• Мәйсәрә («Зәңгәр шәл» Кәрим Тинчурин);
• Серафина («Нискавуори ҡатындары» Хелла Вуолийоки);
• Миләүшә («Миләүшә, әсе миләш» Нәжиб Асанбаев);
• Айгөл («Айгөл иле» Мостай Кәрим);
• Домна Пантелеевна («Таланттар һәм табыныусылар» Александр Островский);
• Мария («Изгеләрҙән изге» Ион Друцэ);
• Вера («Балаларым минең» Сергей Кайтов);
• Айһылыу («Айһылыуҙың айлы кистәре» Ибраһим Абдуллин) һәм башҡалар.

• «Хистәрҙең яңырыуы» (1979) — Нәзирә, төп роль;
• «Ҡола яланда икәү» (1989) — Ирина, төп роль.

• Ҡыҙы — Гөлназ, ейәнсәрҙәре Әсиә, Кәримә, бүләсәрҙәре Милана, Вәрисә^[3].

• Башҡорт АССР-ының атҡаҙанған артисы (1972);
• Башҡорт АССР-ының халыҡ артисы (1980);
• РСФСР-ҙың халыҡ артисы (1984);
• Алексей Дмитриевич Попов исемендәге көмөш миҙал (1985);
• Салауат Юлаев исемендәге дәүләт премияһы (1987)
• Башҡортостан Республикаһының Халыҡтар дуҫлығы ордены (2017)^[4].
• Өфө ҡалаһының почётлы гражданы^[5].